Fl-1480, matul l-assedju OttomanOtranto waqgħet wara reżistenza ħarxa. It-Torok iddeċidew li jikkonkludu b'att evokattiv: mexxew madwar 800 raġel lejn il-Colle della Minerva u ppreżentawlhom ultimatum: jiċħdu l-fidi Nisranija jew imutu. Meta rrifjutaw, ġew dekapitati, wieħed wieħed.
Il-figura ta’ Antonio Primaldo tispikka għall-inċitament tiegħu għall-fidi, filwaqt li n-narrattiva popolari tgħid li "mirakolożament baqa’ wieqaf, bla ras, sal-aħħar tal-eżekuzzjoni“. In-nisa u t-tfal minflok ġew skjavi u twettqu ħafna atroċitajiet, anke ġewwa l-Katidral, li aktar tard ġie profanat. B’tifkira ta’ dawk il-martri, il-knisja ta’ Santa Maria dei Martiri nbniet fuq il-Colle della Minerva, ikkummissjonata fis-seklu sbatax fuq il-fdalijiet ta’ struttura preċedenti tas-seklu sittax.
Il-kult tal-Martri Mqaddsa ta’ Otranto
Il-proċess kanoniku beda sa mill-1539. Fl-1771, il-Papa Klement XIV iddikjarahom bierka u awtorizza l-kult tagħhom. Fl-2012, il-Papa Benedittu XVI ikkonkluda l-każ u kkonferma l-bidu tal-proċedimenti finali. Fit-12 ta' Mejju 2013, il-Papa Franġisku kkanonizzahom uffiċjalment, fl-akbar kanonizzazzjoni kollettiva fl-istorja tal-Knisja.
Iċ-ċelebrazzjoni reliġjuża u ċivili
Kull sena, bejn it-13 u l-15 ta' Awwissu, Otranto tiċċelebra l-Martri bħala ko-patruni tal-belt u tal-Arċidjoċesi, flimkien ma' San Franġisk ta' Paola. Din iċ-ċelebrazzjoni tgħaqqad is-sagru mal-profan, il-memorja u l-komunità, l-għeruq antiki u l-ġrajjiet kurrenti ħajjin. Hija opportunità biex nirriflettu fuq il-fidi, sagrifiċċju u identità, iżda wkoll mument ta’ soċjalità u ospitalità għall-belt kollha u l-viżitaturi tagħha. parti Il-Festa tal-Martri Mqaddsa ta’ Otranto tgħaqqad flimkien id-drama storika u ċ-ċelebrazzjoni reliġjuża, ir-riflessjoni u l-ferħ kollettiv. Permezz ta’ quddies solenni, purċissjonijiet, avvenimenti kulturali, u wirjiet popolari, il-komunità ġġedded kull sena r-rabta profonda tagħha ma’ dawk il-figuri kuraġġużi tas-sajf tal-1480 u mal-valur bla paragun tal-libertà tal-fidi.
Ħalli kumment (0)